Ülkemdeki öğretmenler, öğretmenlerim gibi olsa

.    

Ben sadece bir öğretmenimden bahsedemem, çünkü hangisini anlatsam bir diğerine haksızlık etmiş olurum. Anlatmak istediğim konu ise, öğretmenler, mesleklerinin yüceliğini idrak edince mükemmel sonuçlar çıkıyor ortaya. İlkokul birinci sınıftan üniversite öğrenimime kadar Samanyolu Koleji’nde okudum. Şu anda 19 yaşındayım ve 11 yılım bu okulda geçtiği için kendimi şanslı kullardan görmekteyim. Çünkü, birbirinden mükemmel, güzel, fedakâr, vefalı, sevgi dolu, dürüst ve canayakın öğretmenlerle birlikte olmak her kula nasip olmaz.

Bir öğrencinin en önemli saatleri okulda öğretmenleriyle geçer. Aile eğitimi tabii ki önemlidir; fakat okulum benim gerçek evim gibiydi, öğretmenlerim de ailem. Öğretmenlerim, sevincimde, hüznümde her durumumda yanımdaydı. Ülkemizdeki bazı okullardaki olumsuz olayları, öğrenci-öğretmen ilişkilerini duyunca ne kadar şanslı olduğumu bir kez daha anlıyorum. Bir de şunu anlıyorum ki, gül yetiştirmek için toprak olmalı öğretmenler. İşte benim okulumdaki öğretmenler tam da bunu yapıyorlar.

Şimdi okulumdan ayrıyım ve artık daha iyi anlıyorum ki, orası benim için gerçekten bir gül bahçesiymiş. En güzel günlerim orada geçmiş. Rabb’im izin verirse iki sene sonra ben de öğretmen olacağım. İnşallah ben de sizler gibi harika bir öğretmen olur ve öğrencilerime sizler gibi davranırım. Ama asıl dileğim Rabb’imden, ülkemizdeki bütün öğretmenlerin benim okulumdaki gibi olmaları...
 

                                     Saadet Akgümüş, Ankara