Mücadele eden yıkılmaz

.    

    Defalarca program yapmıştı kendine. Ama hiçbirini iki gün üst üste uygulayamamıştı. Hayatında hiçbir şeyi düzene koyamamıştı. Planlı ve programlı yaşamak, manevi yaşantısını istikrarla devam ettirebilmek mümkün gözükmüyordu. Bir gün yaptığını ikinci günü devam ettiremiyordu. Kendini rüzgarın önünde savrulan bir dal parçası gibi görüyordu. “Ömer kardeş! Ne olacak benim bu halim?” diye sordu. Arkadaşı Ömer bu sözler üzerine güldü;

- Bu sıkıntı sadece sende olan bir durum değil ki! Bunu ben de yaşıyorum. Ve eminim ki bütün arkadaşlarımız hayata bir düzen ve disiplin koyamamaktan dertli.

- Vallahi arkadaş, neye elimi atsam, neye başlasam bitiremiyorum. Bu da bende ümitsizlik doğuruyor.

O gün iki arkadaş canları sıkkın halde bir öğretmen ağabeylerinin evine ziyarete gitmişlerdi. Gündüz konuştukları konuları orada dile getirdiler. Ağabeylerinden yardım istediler. Çaylar içilirken öğretmen şunları söyledi:

- Çocuklar bu konuda ben de çok iyi şeyler yapıyorum diyemem. Ama sizi birisiyle tanıştırmak istiyorum. Onunla birkaç gün geçirmek ister misiniz? Hayata çok farklı bakan bir insan. Belki söze hacet kalmayacaktır!

Ertesi günü anlaştıkları saatte buluştular. Öğretmen ağabeyleri Ömer’le Ali’yi kır saçlı, elliyi biraz geçkin bir adama götürdü.

- Sevgili ağabeyciğim! Sana iki tane delikanlı getirdim. Adam arıyordun ya! Bu delikanlıların iki haftası boşmuş. Sana yardımcı olacaklar.

Mehmet Bey çok sevinmişti. Ömer’le Ali’ye önce yazıhanede işler verdi. Sonra da Mehmet Bey’in yanında birer sekreter gibi iki hafta dolaştılar. O iki haftada Mehmet Bey’in enerjisine hayran oldular. Her işte ondaki sabrı, metaneti, tedbiri, ihlası, samimiyeti, sevgiyi, Allah’a yakınlığı gördüler. İki hafta içinde iki kez ciddi sıkıntıyla karşı karşıya kaldılar. Mehmet amcalarının içini yiyip bitiren; ama çevresine bir tek kötü laf söylemeyen dilinde “Vardır bir hayır” diyerek, “Ooo çocuklar namaz vakti gelmiş.” demesini unutamadılar. Mehmet amcanın, haftanın dört günü akşam programı, bir gün de sabah erken saatlerde meslektaşlarıyla kahvaltı programı vardı. Senetler, sözleşmeler, yatırımlar, masraflarla uğraşırken kitabından mutlaka 4-5 sayfayı okumayı ihmal etmiyordu. Mütevâzıydı, gören onun çok kazanan; ama çok bağışlayan birisi olduğunu düşünmezdi. Kimse onun yanında ezilmez, kimse ondan olumsuz elektrik almazdı.

İki hafta çabuk geldi geçti. Ömer ve Ali, öğretmen ağabeylerinin yanına daha azimli ve kararlı döndüler. “Mücadele” aldıkları önemli kararın özetiydi.

                                           ZAMAN GAZETESİ* AİLEM DERGİSİ